املاح معدنی 2

منیزیم

منیزیم پس از پتاسیم دومین کاتیون داخل سلول است . بدن انسان بزرگسال حاوی 28-20 گرم منیزیم است که حدود 60 درصد آن در استخوان ، 26 درصد آن در عضله و بقیه در بافتهای نرم و مایعات بدن وجود دارد . سطوح طبیعی منیزیم سرم معمولا 1.5-2.1 mEq یا 0.75-1.1 mmol در لیتر است . منیزیم در بسیاری از غاها به مقدار فراوان یافت می شود . منابع خوب آن عبارتند از دانه ها ، مغزها ، حبوبات و غلات آسیاب شده و نیز سبزیجات سبز تیره برگی شکل که در آنها  منیزیم به عنوان جزء ضروری کلروفیل وجود دارد . شیر منبع نسبتا خوب منیزیم است بخصوص اگر شیر  لبنیات در حد گسترده استفاده شوند .

دریافت زیاد کلسیم ، پروتئین ، ویتامین D و الکل سبب افزایش نیاز به منیزیم می شوند . استرس جسمی و روانی نیز ممکن است نیاز به این ماده را افزایش دهد .

بازدهی جذب منیزیم از 35 تا 45 درصد متغیر است . منیزیم ممکن است در طول روده ی باریک جذب شود ولی بیشتر جذب درژژنوم صورت می گیرد .

عملکرد منیزیم

عملکرد عمده ی منیزیم احتمالا پایدار کردن ساختمان ATP در واکنشهای آنزیمی وابسته به آن است . منیزیم کرفاکتور بیش از 300 آنزیم درگیر درمتابولیسم اجزای غذایی و سنتز بسیاری از محصولات است . واکنشهایی که نیاز به منیزیم دارند عبارتند از : سنتز اسیدهای چرب و پروتئین ها ، فسفریلاسیون گلوکز و مشتقات آن در مسیر گلیکولیتیک و واکنشهای ترانس کتولاز . منیزیم در تشکیل CAMP  که پیامبر دوم سیتوزولی است اهمیت دارد . CAMP  در پاسخ به هورمونها سبب انتقال پیام از خارج سلول می گردد .

منیزیم در انتقال عصبی – عضلانی و فعالیت آن نقش دارد . در انقباض عضلانی طبیعی کلسیم به عنوان محرک و منیزیم به عنوان شل کننده و بلوکر فیزیولوژیک ِ کانال کلسیم عمل می کند .

مقادیر زیاد منیزیم می تواند سبب کاهش فعالیت سیستم عصبی مرکزی ، بیهوشی و حتی فلج به خصوص در بیماران با نارسایی کلیوی شود . بنابراین بیماران کلیوی نباید مکمل منیزیم دریافت کنند ؛ گرچه کمبود شدید منیزیم نادر است ولی علائم بالینی آن با لرزش ، اسپاسم عضله ، تغییرات شخصیتی ، بی اشتهایی ، تهوع ، و استفراغ مشخص می شود . تتانی ، پرش عضله ، حرکات غیر ارادی تشنج و کما نیز در افراد با کمبود شدید منیزیم گزارش شده است .

اثرات تخلیه شده منیزیم روی متابولیسم استخوان شامل کاهش ترشح PTH توسط غدد پاراتیروئید و غلظت بسیار پایین آن ، اختلال پاسخ استخوان و کلیه به PTH  ، کاهش ویتامین D فعال سرم ، مقاومت به ویتامین D ، تغییر در تشکیل کریستالهای هیدروکسی آپاتیت و اختلال رشد استخوان در افراد چوان یا استئوپروز در سالمندان است .